zaman serüveninde....

yollar ve giden ben...
bütün gece yağmurda ıslanırda insanın aklına shakespeare amcanın şiiri gelmez yüzünü gökyüzüne çevirince etrafta kafasında çantalarıyla hazırlıksız yakalanan insanları görünce yağmura...
ardından hynogajadan here comes rain again dersek e artık kıvamdayız demektir hüzün için.... hem yağmurda ağlamak belli olmadığı için midir bilmem ama daha bi hoş olur gözleri insanın...
güzel gülücüklerle bakınca etrafına deli olmak mmuhtemeldir (defaatle vurguluyorum ama öyle) insanlar için yine....
bir şeyi olduğundan ıslak ve sert göstermek çok zordur kanımca. bunun için saç jölesinin işi çok zordur. sanırım bundan pek uğramaz saçlarıma kendisi... ne ıslağım ne sert çünkü.
Yorumlar
Yağmuru hüzünden çok mutluluk olarak gören az sayıda insandan biriyim galiba :) Yağmur yağdığında mutlu oluyorum ben..
ve yolda tek başına giderken gülümsemek konusunda Orhan Veli söylenecek en güzel şeyi söylemiş, başka söylenecek bir şey bırakmamış..
"Yolda giderken kendi kendime gülümsediğimin farkına vardığım zaman beni deli zannedeceklerini düşünüp gülümsüyorum"
:)
yolda ne zaman kendi kendime bişey düşünüp gülsem mutlaka anarım Orhan Veli'yi :)
şemsiye kullanılası bi gereç galiba ama bi alışamadım :)