yaşamak

yürümek ve düşünmek son günlerde ençok vaktimi alan etkinliklerim oldu... düşünmek ezelden vardı tabi ancak bu ara daha bi düşünme aldı tabi. hava çok güzel sanırım. aklından geçen herşey için müsait. bütün düşüncelerimin yeryüzüne inmesi için ortam hazılıyor. çalan telefonlar ve susan iki göz son. okunan hiçbirşeyin heyecanını yaşayamadan unutmak gibi birşey. umutsuzluk karamsarlık değil bu hal. bütün hislerinizi toplasanız da bi poşete bağlayıp atsanız nasıl olur diye sordum bugün kendi hislerime. bütün endamıyla bir yalnızlık geliyor, bakıyorsun, görmeye hacetin yok. dayanamıyorsun. gülüyorsun tabiki. düştükçe gülüyor olacaksın belkide... rahatla gülmek için can atacak ve bunun olmayacağını bildiğin için maskenle birlikte içten kalacaksın... bütün içtenliğin olacak maskelerin. sen ağladıkça sen kalacaksın. sen olacaksın. nasıl sorularına gerek kalmayacak nedenlerin olmayınca. düşünmek artık önemini yitircek gittikçe... bütün günlerini geçirdiğin o düşünceli halin bi zaman yığını ola...

K.K.LOJ.K.LIĞI BKM.K.LIĞI 1'İNCİ BLG. BKM.MRK.K.LIĞI 45'İNCİ BKM.MRK. K. LIĞI ETİMESGUT ANKARA da pazar sabahı buradan yolcu olaraktan ögle saatlerinde teslim olaraktan askerliğine başlamakta... "muş lu gelecek zaman..." bu ifadeyi unutma kağkar....

her akşam güneşin battığı yerden; gözlerin doğuyor gecelerime..... (halit çelikoğlu) geceler zorlaşıyor gittikçe. zor geçiyor zaman. yaşamak dedğim şey gittkçe bu blog gibi kalıyor.. arada bir ugrayıp çemkirip gider gibiyim yaşamıma. gülüyorum güldükçe dökülüyor için. kendine evet... karışıyorum yine yola yakınlaştıkça.... zeki mürenin eşsiz yorumuyla her gece bu haldeyim... ah bu şarkıların gözü kör olsun....

eveet sevgili kağkar... şimdi ne oldu bilemedim ancak 14 aralık günü saat 17 itibari ile sivil hayatım bi süre tedavülden kalkıyor. aramasın gözleriniz o şimdi asker nidalarıyla kim niye arasın iç sesiyle diyorum ki önümüzdeki pazar günü asker olma durumundayım kağkar... bekledik ettik aylar günler saydık, boş durup bekler olduk sonunda o günler de geldi gitmek için şafak sayar olduk. gitmeden başladık saymaya... garip hallere büründük. ne yapar oldugumuzun farkında olamadık.. heyecanlandık mı bilemedim ancak manasız kaldım. buradan gelen geçerken göz atan hakkımda bi fikri olan sayfaya gözü ilişen her ne kadar kişi var ise bi süre için bi ayrılık için izin ve helallik isteyerekten buraları takibe bırakıyorum :) şimdilik en saçmaları bunlar oldu daha da saçmaladan haydi güle güle....