yaşamak

bu tarz yazılar yazmak için çok yaşlı sayılmam aslında. yani 150 yaşında felan değilim :D onun yarısı 75 de  değilim şimdilik :) neyse akşam arkadaşımla konuşurken sohbet açıldı da 90 lı yılların kasetleri ve o haller. barış manço dan açıldı söz ben hayranlığımdan bahsettim ona sonra benim barışmanço koleksiyonumdan bahsettim kasetlere kayıtlı radyo röportajları var bende kayıtlı o zamanlar radyo dinler ve kasetle yapardık pekçok sanatsal aktiviteyim :)) biz o zamanlar 90 lık RAKS  kasetler doldururduk dedim ki hakikaten öyle :) şarkı listeleri çıkartırdık giderdik mizkçilere o zamnalr mahalle aralarında köşelerinde kasetçiler vardı korsan cdciler gibi değildi iş yani :) laf lafı açınca aklıma;  ben, ilk ve orta okul zamanlarında aile eşrafımın tamamı çalıştığı ve bende öğlenci olduğum için sabahları evde tek kalırdı oynadıklarım geldi aklıma tabiki.. elde tarak çıkardım böyle sandaliyelerin üzerine ki kendisi sahne metaforu oluyor :) elde kullanılmış kıllı bir tarak ...

bazı kelimeler vardır okuyunca hatta hatırlayınca bile kötü olabilirsin... kişilere ve yaşadıklarımıza onunla ilgili hatıralarımıza göre değişse de bunlar hayat bize bi takım genellemeler veriri ve bizi de içine katan cümleler kurar bize.... bilmiyprum yaa... neden neyi kimi severiz.. ya da niye sevmeyiz... sevemeyiz.... üç noktaydı hayatım.. soru işaretine dönüyo....

olacak olacak :))) bugün her ne kadar sabahın körü denilen bir saatte yatmış olsam da saat 9 kalktım.... biraz afallıyor olmama rağmen toparlardım daha iyi oldum ilerleyen saatlerde.. akabinde çıktım evden inanılmaz bir baha havası.. evet evet .... ocak 6 olmuş ama dışarısı silme nisan 14 gibi.... insana kendini nek adariyi hissedebilir hava karşısında bunu gördüm... güzel bir geziden sonra meşhur avatar filmine bi gidelim dedik arkadaşcazımla... nitekim 3d olam afm taksim de girdik filme... güzel film... süper efektler vs kullanmışlar 3 saat gibi bir süre 3d gözlük takmaktan baş ağrısı sahibi olduk ama kısmen değdi :))) benim tahminim 5-6 oscar ı var filmin yine... james cameron bi kere... neyse... film faslını geçtik böylelikle.. aslında tiyatro için  çıkmış olsam da filme gitmek de pek fena olmadı açıkcası... yine taksim istiklal de film çıkışı süper havada yürüdük... insanın uçası gelir ya bazen.. mutluluk bulutlarında birine takılıp uçası... aynen öyle bir havaydı... is...

hiçde alışık olmadıgınız üzere yine karamsarım :)))) bakın 4. günü geçmekte yeni yılın... her yeni yıl tantanasıyla gelip geçti yine zımbırtılı... gerçi geçen yıl, yeni yılın geldiğini bembeyaz karlar üstünde kışladan kaçan biri yüzünden pijamalarla içtimai halde geçirmiş olmamdan sonra, bunu daha kötü nasıl olabilirdi? sorusuyla dolanmıştım... nitekim, nispeten daha iyi olsa da, o gece yaşadıklarımla ilgili güzel hatıralara da haksızlık etmemek adına geçen yılbaşının daha iyi olduguna karar verdim... böyle olmalıydu zira... gelmiş, geçmiş, gelecek vs ne olursa olsun zaman eğrisinde hiç dik kalamamışken, süreç kısımlarında dik bir tavır sergilemenin ne kadar anlamsız oldugunu dair kesin önyargılarım oluşmaya başladı..... özgüven denen kendini aldatmalar arasında ya da dayatmalar içinden geçerken " sen şusun, busun " denirken suratıma gözlerime değilde arkama bakılmasının histemsizliğini hisseder oldum... yazı yazmak ya da yazmamk arasında fark olmaz oldu son zamanlarımd...