low man's lyric....

evet işte bu... metallicanın beni her zaman alan götüren günde onlarca kez dinlesem de herhangi bi duygu azalmasına neden ve mahal vermeyen bilakis artması ve dinlenme isteğini arttıran o eşssiz ritim....
nasıl söyler, nasıl inler ya insan... bir şarkı bir insana neler yapabilir? sorusunun en şiddetli cevabını bunu dinlerken veririrm... ciddi bi şekilde içine girmek gibi bişey o müziğin... keşke bazı şeyler kelimelerle tarif edilseydi de şu an o kelimelerin birkaçını kullansa idim... zira;
"but i lie, lie straight to the mirror
the one i've broken, to match my face
kismi ile nasil bir ruh halidir kendine ve dunyaya nasil bir bakistir diye dusunduren, dibe vurulan gecelerde sabaha kadar tekrar tekrar dinlenesi sarki"(ekşisözlük)
yorumu beni tam manasıyla alırken kapsamına...
hani bazen bişey olur yolun ortasında zaman durmuştur sanki sadece sen devam eder ve yavaştan bakarsın ya herşeye... hayat senin devamındadır sanki... işte bu şarkı ne zaman kulağımda ise en az bikaç dakikasında bunu hissederim...
akabinde de şöyle derim.. ben dinlerken bu haldeyim, bu adamlar bunu yazmış, hatta yetmemiş bestelemiş bide üzerine okumuşlar...
yok yok!bu insanların yapamayacakları yok! derdi annem... haklı değil mi? bu şarki bile yeter cevaba....
yapamayacağımız olmadığı gibi hissedemeyeceğimiz de yok sanırım...
Yorumlar