yüzünde.....
sonra vazgeçti çelişkisinden...
sokak lambasının altında karıştırdığı derginin sayfalarında görmüştü ilk kez resmini.... yine gördü o resmi..... sabitlendi bakışları sayfaya... ışığın kuşe kağıda bütün yansımasıyla parlayan tam orta yerindeydi yüzü... saniyelerce kapalı kaldı gözü sonra... neler geçmemişti aklından ki? bütün hislerinin içinden geçen kalbinin sızısı mıydı? elleriyle kontrol etti dayanmak için lamba yerinde miydi? kısa bir süre de olsa şuur kaybetti görünce gülen yüzünü bir dergide... oysa ilk kez tanıştıkları yer de burasıydı...
böyle başladı bir yüze aşkı insanın... sadece yüzüydü hakkında bildikleri...kimdi, neydi, neredeydi? bilmiyordu ve önemli de değildi... o görmüştü işte... manken değildi. bir haberin kahramanıydı sadece. çok uzaklardan gelmiş gibi sarıldı yine dergiye... kimse anlam veremiyordu ne yaptığına. kendisinin ise aklında tek soru...." neredeyi bu aşkın ilk sayısı?"
sessizliği onun soru soran gözleri böldü... uzun uzun baktıktan sora gözünün tam içine... "sıradan bir geceydi... sıradanlığının tek yararı gece olmasıydı. hiç bir güzel gözün göremeyeceğine inandığım o resmini gördüm elimdeki kağıtta.... "
şimdi sana ne desem ağlarım.... bana ağlamamam için ne desen yine ağlarım... içimdeki seni gözlerimden dökene kadar ağlarım... yine bir gece de seni unutacak olduğumu bildiğim için ağlarım.... güleceğimi bildiğim ve gülerken yanımda olmayacağın için ağlarım... bir güzel göze bakmaktan vazgeçeceğim için ağlarım...."
"şimdi hiçbirşey söylemiyorum... geleceğinde olamayacağım için ağlarım... şimdi ve sonra sadece elimde kıvrılacak bir kağıt olarak kalacağın için yanarım...."
ve bir kibrit..... yaktı bittirdi.....
Yorumlar