gece....

evet yine dönüşler oldu.... geldik.. gitmiştik... kısa bir süre de olsa istanbulun dışına çıktık... on günlük bir antalya macerasında abimle birlikte iş maksadıyla gezip gelmiş olduk...işimizi hallettik ben göndüm...

farkına vardım ki uzun süredir yazmıyorum... yazmadığım gibi gelip bakmıyorum... gerçi uızunca bir süre kapalıydı site erişememiştim ancak yine de aklımda kurduğum bikaç cümle dışında yaşamadım... bu sabah itibari ile özlediğim bilgisayarımla buluşunca karalamak geldi içimden...

garip bir çelişki içindeyim yaşadıklarımda... hayatın bana vermediklerini düşündükçe elimdekileri tokat gibi yüzüme vurması güzel güzel törpülemekte sanırım beni... hiçbir zaman kabaran bir ego sahibi olmasam da yine istediklerinin olması gerekiyor hayatta bu kanıya vardım... nedenini hatırlamasam da...

bazen duruyorsun böyle uzun uzun.. bakıyorsun sadece... gözlerinin hissizleştiği sulandığı hatta gözbebeklerinin görmemeyi öğrendiği halde bakıyorsun... öyle hayatlar öyle günler öyle yerler görüyorsun ki etkilenmemek gibi hissizliği yaşamamak atfediyorsun.. ki zaman zaman hissiz kalıyorsunda... sözlerini bildiğin hiç anlamadığın... anlamadığın sürece çok da mutlu olduğum ama bi o kadar da huzursuz olduğun şarkılar kadar yabancısı oluyorsun bu ülkenin bazen... olmalı mısın bilmiyorum.... olmalı mıyım fikirsizim.. dilim lal gözüm ama... sanki birçok organım isyanda da grev gibi görevsiz yaşıyor... nedenini bilemediğim bir yıldız var gökyüzünde bütün gece gözlerin....

muhteşem bir gökyüzünü seyrederken bile uzun bir iç çekişimdi.... içim titrerken istanbulda göremeyeceğim kadar muhteşem bir gökyüzüne bakarken ıssız serin bir gecede... günlerce hiç açılmayan telefonlarım ve teknolojik olarak kendimden bile uzak hissettiğin bir gecede.... ve bir o kadar mutluyken bozulmuş bir duygu yine beyninde.... düşünmektek nefret ettiğim ufak anlarım vardır bazen... işte o anlarımdan birini yaşamaktayım... yıllar evvelden bir geceyi hatırlayarak... tüm mutluluğu bir huzursuzluğa taşıyan birkaç saniye... neden unuttuğumuzu o an larsınız ya... sürekli böyle bir hisle yaşamanın mutsuzluğunun çekilmezliğini düşününce....

yine bağıra bağıra şarkılar söyledim.... sözlerini kimsenin duymadığı bilmediği hatta olmayan şarkılar... kimseye değil.. çok üşüdüm yine... soğuktu her temiz şey gibi gece... yıldızlıydı milyonlarcasıyla her güzel gün gibi gece...
ben se sustum...sadece içimdeki çocuğa.....