sivil bi haftasonu uzun bi aradan sonra :)))

az evvel sivil olarak ilk kez giyindim bir ayın ardından... inanlılmaz bir özlem ve mutluluk diyebilirim. ilk fırsatta açtıgım blogumda ben yokkken yapılan yorumlara ve yazılara bakarken alttaki resmi keşke bugüne dair bi yazıda kullansaydım gibi bi düşünce geçti içimden.

evet askerlik denilen şeyin diyeceğim artık :) içindeyim... hatta bir ayı devirdim bile... yemin edip asker bile oldum bugün :)

ankara... oyun oynar bi şehir işte böyle. şanslı oldugumu hissettiriyor bana. hava sıcaklıgıyla bile.

yarı açık bir özgürlük yaşayacağım bu hafta sonu... sonra yine bi süre yok olup sonra her haftasonu çıkıp geleceğim ankara sokaklarına. birçok şeyin başkentine.. başkenti bir asker olarak yaşamak nasıl bir duygu tam hasıl değilim aslında :) ylımaz erdoğan şiirinde pekçok şeye değinip güzel güzel hislenmiş ve aslında geriye çok bişey bırakmamış. sivil hayatında pek bulunmadığım ve asker olarak bi kışla içinde bulundugum için ankara ile tüm münasebetim aslına bakılırsa bir hava durumu raporu ile orantılı idi. aslında hisleri canlı tutup özlemimi eklememiş olsaydı keşke....

şöyle ya da böyle havasını teneffüs ettiğim ve kendimi ait hissettiğim bir yerde ki hissetmek zorunda da oldugun bi yerde aslında iyimser olmadıkça kendine zorlaştırmaktan başka bişey olmaz sanırım kısa vadede yaşamımı.

elimde bir küçük defter.... oyuncak sepetinden çıkan bahtıma.... kalemim yanımda tabi ki... hepsini aldım yanıma yazdıkça kısalıyor geceler. bol bol yazıyorum aslında. tabiki şimdi kurşun kalem tozuyla defter sayfalarında....

tekrar görüşeceğiz... kendini anlat bana ankara......