sadece gökyüzü..

yürümek ve düşünmek son günlerde ençok vaktimi alan etkinliklerim oldu... düşünmek ezelden vardı tabi ancak bu ara daha bi düşünme aldı tabi. hava çok güzel sanırım. aklından geçen herşey için müsait. bütün düşüncelerimin yeryüzüne inmesi için ortam hazılıyor.

çalan telefonlar ve susan iki göz son. okunan hiçbirşeyin heyecanını yaşayamadan unutmak gibi birşey. umutsuzluk karamsarlık değil bu hal. bütün hislerinizi toplasanız da bi poşete bağlayıp atsanız nasıl olur diye sordum bugün kendi hislerime.

bütün endamıyla bir yalnızlık geliyor, bakıyorsun, görmeye hacetin yok. dayanamıyorsun. gülüyorsun tabiki. düştükçe gülüyor olacaksın belkide... rahatla gülmek için can atacak ve bunun olmayacağını bildiğin için maskenle birlikte içten kalacaksın... bütün içtenliğin olacak maskelerin. sen ağladıkça sen kalacaksın. sen olacaksın.

nasıl sorularına gerek kalmayacak nedenlerin olmayınca. düşünmek artık önemini yitircek gittikçe... bütün günlerini geçirdiğin o düşünceli halin bi zaman yığını olacak sadece kasanda. beyninin bunların silinmesi için tasarlanmaması senin en büyük günahının bedeli... var olmak kalmadı artık...

cevap beklediğin hiç sorun olmayacak artık. bedelini ödediğin bi yaşamak olmalı diyeceksin. sonra geleceksin. yürüyerek tabi ki. ne oldu diye soracak kimsen yok ne de olsa. gelmek en çok bu gibi durumlarda işe yarar. sorulayacak olmak durumu. yine bir tebessüm. gülmemeli oldugunu düşündüğün halde bile...

sonra..... irkilerek uyanacaksın... masmavi bir gökyüzü gözlerini alacak.. parlaklıgından bi iki saniye göremeyeceksin yanındaki güzeli... 32 güzel dişiyle sana ben burdayım diyeni.... işte şimdi uyumak isteyeceksin... en son saniyelerin bunlar olması için neler vermezdin ki......

ne kağkar ne diamandi kalacaksın... iki damlasın artık.. maviye çalınmış...
gülün mavisi gelecek dikeniyle kırmızı kanının yanına... çok şaşkın diyeceksin; "diamandi bu" diye.