Bir elif gibi yalnızım... ne esrem var ne ötrem... ne beni durduran bir cezmim, ne bana ben katan bir şeddem var... ne elimi tutan bir harf, ne anlam katan bir harekem... kalakaldım sayfalar ortasında... bir okuyan bekledim, bir hıfz eden belki... gölgesini istedim bir dostun, med gibi... sızım elif sızısı.....
öylesine....
Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar
üzerine yaz giyinmiş kadar yeşildi gözümde; bir bayram gününde, cam kenarında hayat....
Yorumlar