Bir elif gibi yalnızım... ne esrem var ne ötrem... ne beni durduran bir cezmim, ne bana ben katan bir şeddem var... ne elimi tutan bir harf, ne anlam katan bir harekem... kalakaldım sayfalar ortasında... bir okuyan bekledim, bir hıfz eden belki... gölgesini istedim bir dostun, med gibi... sızım elif sızısı.....
????
Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar
susmak ve sitem etmek arasında kaldım yine kağkar.... ne yapmalı bu şimdi....
herşeyi oluruna bırak ne kadar yırtınsanda şunu bil ki bi saniyesini bile değiştiremiceksin olacakların...
bilmem ki... denemek farklı tabiki ama hani şu vardır ya hayat iter hep seni. yönlendirir kastım o.. yani bunu çok arkasındayım aslında bu bi çelişki gibi gözükse de hep derim" hayatta denenmeyecek kadar değersiz hiçbirşey yok" diye... onun için haklısın
bazen denesende sonuç değişmez... hep denemeye değer diyoruz-ve ben çoğu zaman deneyenlerdenim- ama deneyipte sonuç değişmediği zamanlarda daha üzücü oluyor... o kadar uğraştım,neden değişmedi sonuç diye insan kendini yiyor... o yüzden olabilecek herşeye hazırlıklıysan dene...yoksa bırak akışına...
Belki de tam ruh haline yakın, benzer bir durumda yazmıştır Ümit Yaşar OĞUZCAN..aşağıdaki satırları. Belki de, okumak sana da iyi gelir.
Ne yapsam dönüp dolaşıp sana geliyorum Avuçlarımda ateş, gözlerimde sitem Ve hep o şarkı dudaklarımda belli belirsiz Ne yapsam, neylesem ne söylesem. Değişen sadece ellerim, gözlerim değil Ayakkabım, gömleğim boyunbağım, elbisem Her şey iğreti şimdi, herkes yabancı bana Ne yapsam,neylesem, ne söylesem
hatırlarsan bi aralar demiştim benim hala umudum var diye... o zamanlar deneyen,şans veren,uğraşan biriydim.. hem de sonuna kadar... ama şimdi diyorum ki herşeyi oluruna bırakmak, olduğu gibi kabullenmek en iisi. tecrübeyle sabittir...
Yorumlar
yani bunu çok arkasındayım aslında bu bi çelişki gibi gözükse de hep derim" hayatta denenmeyecek kadar değersiz hiçbirşey yok" diye...
onun için haklısın
hep denemeye değer diyoruz-ve ben çoğu zaman deneyenlerdenim-
ama deneyipte sonuç değişmediği zamanlarda daha üzücü oluyor...
o kadar uğraştım,neden değişmedi sonuç diye insan kendini yiyor...
o yüzden olabilecek herşeye hazırlıklıysan dene...yoksa bırak akışına...
Ne yapsam dönüp dolaşıp sana geliyorum
Avuçlarımda ateş, gözlerimde sitem
Ve hep o şarkı dudaklarımda belli belirsiz
Ne yapsam, neylesem ne söylesem.
Değişen sadece ellerim, gözlerim değil
Ayakkabım, gömleğim boyunbağım, elbisem
Her şey iğreti şimdi, herkes yabancı bana
Ne yapsam,neylesem, ne söylesem
çok haklısınız da akışına bırakmakla denemek arasındaki ince çizgide kalma hali bu.. seçenek ne olacak?
@vili; muhteşem şiir ümit yaşarı çok severim. ve ona mukabil şimdi de zeki mürenden dertli eserini dinliyorum ki o da bi o kadar anlamlıdır
tecrübeyle sabittir...