Kağkar ! bugün aslında dündü...
“Bugün aslında dündü” filmiyle şekillenen bir günün akabinde gece yarısı bilgisayarda kalıyorsan ve çok fazla çay içtiysen ertesi gün kalktıgında yine bu günü yaşamak ne denli keyif verirdi acaba bana? Bugünü tekrar tekrar yaşamak nasıl olurdu kim bilir? Olacak herşeyi önceden bilmek, kestirmek bütün hayatı ve bi yarının olmaması duygusu... yaptıklarınızın devamlılığının olmayacak olması.
Eğlenceli görülse de pek hoş olamayn bir tarafı da yok değil. Aşık olduğun hiç kimse sana yarın aşık değil. Çünkü yarın yok. Bütün hayatın bir güne şıkışmış dırumda ve yapabileceğin bütün olaylrı tek güne sığdırmak için çaba içindesin. Yarın yani senin yarının çevrendeki herkesin senin için dünü . nasıl, anlatırken bile karışık değil mi? Keşke sözü olmayacak hayatında. Bütün hayatının bir telafi sınavı varmış gibi yaşayacaksın. Gülecek, ağlayacak, içindekini anlatacak, kurtarak ve belki öleceksin... ama yarının olmayacak yüne bugüne uyanacaksın...
Hayat seni çok seviyorum bilmiyorum niye ama ölümün varlığından olablir... telafisi olan bi günü yaşamayı hepimiz bi 10 sn bile olsa yaşamak isteriz. Kimbilir kaçımız dedik “ ah şu 10 dakikayı geri alabilsem” “ keşke o gün orada o kadar bağımasaydım” değil mi? Yani ; bugünü yeniden yaşamak için neler vermezdim demişizdir bir kez bile olsa birine ya da kendimize... Allah da dese “al sana tekrar tekrar bugün. Yap yapabildiklerini, yapmak istediklerini yarın olmayan bu dünyada...”
ee ne kaldı senden geriye.....
Eğlenceli görülse de pek hoş olamayn bir tarafı da yok değil. Aşık olduğun hiç kimse sana yarın aşık değil. Çünkü yarın yok. Bütün hayatın bir güne şıkışmış dırumda ve yapabileceğin bütün olaylrı tek güne sığdırmak için çaba içindesin. Yarın yani senin yarının çevrendeki herkesin senin için dünü . nasıl, anlatırken bile karışık değil mi? Keşke sözü olmayacak hayatında. Bütün hayatının bir telafi sınavı varmış gibi yaşayacaksın. Gülecek, ağlayacak, içindekini anlatacak, kurtarak ve belki öleceksin... ama yarının olmayacak yüne bugüne uyanacaksın...
Hayat seni çok seviyorum bilmiyorum niye ama ölümün varlığından olablir... telafisi olan bi günü yaşamayı hepimiz bi 10 sn bile olsa yaşamak isteriz. Kimbilir kaçımız dedik “ ah şu 10 dakikayı geri alabilsem” “ keşke o gün orada o kadar bağımasaydım” değil mi? Yani ; bugünü yeniden yaşamak için neler vermezdim demişizdir bir kez bile olsa birine ya da kendimize... Allah da dese “al sana tekrar tekrar bugün. Yap yapabildiklerini, yapmak istediklerini yarın olmayan bu dünyada...”
ee ne kaldı senden geriye.....
Yorumlar