yaşamak

boğazın var olan yollarıyla yol olan umutların kesişme noktasında; hayatım! artık bir ülkenin değil ama bir kalbin başkenti burası... Hayalkırıklıklarının başkenti!... toptan fiyatına perakende satılan hayatlarının olduğu, çarşılarında. umutları talan edilen, bertaraf gönüllerin sakinleri olduğu kentte... Peynir, ekmek değil ama; umutlarıyla yaşamak bedava hala burada..... 06.07.2006 / 17:45

aslında pek çok rengi var hayatımın... griler geçecek emin olmalıyım... yeşilin hakim olduğu bir bir gökyüzü var onunda hayallerinde mavi çimenlerinde koşaken bahçesinde evinin gri betonundan kaçar gibi.... kumsala bakmaz bile kırmızı kumları diye, varsa yoksa pembe denizi...... gecelerin aydınlığında kaybolmak hayali.... gündüzün pek hayrını görmedi.... 29.08.2008 / 01:25

şanssızlık üzerine çok konuştuk seninle kağkar! şans nedir, ne değildir? bilmiyorum ama yaşadıklarımın bu olguyla tarifi varsa da tama manasıyla bir geçkalmışlık ve şanssızlıktır kanımca... nedeni belli olmayan hayatların üzerine bırakılmış bir bedene ait yaşanılmamasılar... eğer hayatıma bir sorguyla başlayacaksam; referans noktam hani derkler ya mihenk taşım ne olurdu diyte çok merak ettim, enez in serin gecelerinin birinde çay sefam sırsında. zamanın manasının olmaması, kolumun uzun süredir saatsiz kalmasından belli. kayboldum bunu biliyorum. hislerimin içinde, gözlerimin en güçsüz boşluklarında kayboldum... hemde hiç bu kadar kendim kalmamışken. ha evet! unuttum neden mi şanssızım? bu sırası meçhul beğenilesilerin. konuşulması gerekilenlerin.... bişeyler söylemek istediklerimin... sözlü.... şimdi yüzük yok! 05.08.2008 / 00.46

“Bugün aslında dündü” filmiyle şekillenen bir günün akabinde gece yarısı bilgisayarda kalıyorsan ve çok fazla çay içtiysen ertesi gün kalktıgında yine bu günü yaşamak ne denli keyif verirdi acaba bana? Bugünü tekrar tekrar yaşamak nasıl olurdu kim bilir? Olacak herşeyi önceden bilmek, kestirmek bütün hayatı ve bi yarının olmaması duygusu... yaptıklarınızın devamlılığının olmayacak olması. Eğlenceli görülse de pek hoş olamayn bir tarafı da yok değil. Aşık olduğun hiç kimse sana yarın aşık değil. Çünkü yarın yok. Bütün hayatın bir güne şıkışmış dırumda ve yapabileceğin bütün olaylrı tek güne sığdırmak için çaba içindesin. Yarın yani senin yarının çevrendeki herkesin senin için dünü . nasıl, anlatırken bile karışık değil mi? Keşke sözü olmayacak hayatında. Bütün hayatının bir telafi sınavı varmış gibi yaşayacaksın. Gülecek, ağlayacak, içindekini anlatacak, kurtarak ve belki öleceksin... ama yarının olmayacak yüne bugüne uyanacaksın... Hayat seni çok seviyorum bilmiyorum niye ama ölümün ...

Bir çevre mühendisi olarak bence çevre mühendisliği açısından benim önceliklerim ; 1. Kesinlikle yenilenebilir enerjiler hakkında egitim konusunda ve yetişmiş eleman konusunda yetkinlik kazanmalı.( misal bir çevre mühendisi olrak yenilenebilir enerjiler, ki en çok sanıyorum ki elektrik mühendisleri ve çevre mühendislerini ilgilendirir, ben bu konuda en azından yüksek lisans bile yapamıyorum alım koşullarında çevre mühendisliği yok) 2. Öncelikli olarak var olan bütün düzenli deponi sahaları elden geçmeli ve stabil halde daha küçük kaynaklı illere referans olabilir halde uygulamaları yapılmalı. Yani büyükşehirlerimiz dışında diğer illere de deponi sahaları kurulmalıdır. 3. Kesinlikle atıksu geri kazanımı yapılmalı, arıtılan sular denize, nehire vs deşarj edilmemeli, belki arıtma kalitesi için bikaç daha küçük yatırımla evlerde yeniden temizlik suyu olarak kullanılmaya teşvik ve altyapı edilmelidir. 4. Atık geri kazanımından vazgeçilememeli ve var o...

Kulüp rakısının üstündeki resim Biber ki yasa dışı önderidir sebzelerin: Şu sofrada ikimiz için de vur emri! Sözcükler alevler içinde nasıl da serin! Orta yerde durmuyor bir türlü yumru. Bu akşamüstü üç şey doğruladı beni: Kulüp rakısının üstündeki resim, bir; Ortak arkadaşımız Prens Hayati, iki; Üçüncüsünü sorma, bizimle ilgilidir. Bekarlara evvermiyorlar, doğru; Evlilere kız vermedikleri de doğru, Bu yüzden bir gün seni bırakırım ya, Tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu. Evet, gün geliyor bıkıyorum senden Ama İstanbul'dan bıkmak gibi bir şey bu, Git, istersen, cüzam kap bir yerlerden, Görmek istersen, nicedir, tutkunluğumu Cemal Süreya

Köy sakinleri yağmur duasına çıkmışlardır. Bütün köy ahalisi toplanır. İçlerinden birinde şemsiye vardır. Bu, inançtır. Babalar bebeklerini havaya hoplatır, çocuklar gülmekten bayılır. Yere düşeceklerini akıllarına bile getirmezler. Çünkü babaları onu tutacaktır. Bu, güvendir. Yatağımıza girerken yarın uyanıp yaşamaya devam edeceğimize dair teminatımız yoktur. Ama yine de ertesi güne dair planlar yaparız. Bu, ümittir. İnancınızı,güveninizi, ümidinizi hiç kaybetmeden...............................