yaşamak

zamanın sisli sabahlarında uyanınca, yine bu sabah anlamsızlığını merak edip günün, kahvaltı ederken düşündüğüm şeyin " yaşamanın aslında ne kadar güzel birşey olduğu" ile ilgili olduğunu farkettim. gereksiz mutluluğumun akabindeki mutlu sabahlarımı seviyorum...hiçbir şeyin tarifini yapamaz olduğumuz gibi bunun da bir tarifini yapmak önemsiz:)) güneşli birgünde kadıköy moda sahilinde gezerkene mutsuz omak ancak psikopatlığın sınırlarında olacağından olsa gerek misk gibi kokmak güne... zırvalamak bile zevk veriyo buy gece.... ben böyle değildim :)))

evet kağkar.... başladı yine oyun... bir ay dayanabildi hayat bana.... gelid yine üzerime üzerime.... iletişim... iletişmek.... ne demek ki? konuş konuş nryin çözümü ki? konuşurken kimsdenin suratına, gözlerinin içine bakmamış olmuşum bunu farkettim bu gece... " bu akşam seni çook özledim... bütün şarabı tek başıma içtim.... kırgınlığım bile geçti.... kalmadı... şimdi bunlar geldi içimden..... dediği gibi şebnem ablamızın... offf diyoruım sadece.... mutsuzum sanırım bu gece....uzun zamandır ilkkez hissettiğim bişey var bu gece... kukusunu almıyorum günün......

pek sevgili arkadaşlar sizleri Genç Çevre Girişiminin yapmakta olduğu ve proje grubunda yer aldığım etkinliklerle başbaşa bırakıyorum... ilgilerinize..... aynı yarışma kapsamında ilk adım olarak da fotograf atölyesi yapılamktadır. Yarışmanın adı : “Gençlere Özel” Amatör Fotoğraf Yarışması. Yarışmanın konusu : “Doğa’nın Direnişi” İnsan da doğanın bir parçası! Oysa insan kendini doğanın sahibi olarak görüyor. Yasarken doğanın canından çalıyor; havasını, suyunu kirletiyor; sonra kirlettiği ile baş başa yaşıyor. Oysa bilmiyor, doğa tükeniyor… Yarışmanın amacı : Gençlerin ilgi duyduğu bir konu olan fotoğrafçılık sanatı aracılığıyla, gençlerin çevre bilinç düzeylerini, çevreye ve çevre sorunlarına karsı duyarlılık düzeylerini arttırmak. Kapsam : 17-25 yas aralığındaki gençler.

odasında oturmuş bütün düşler gibi kokuyor şimdi gece bana..... biraz hüzün biraz karanlığının içinde saklı bir geçimişi var yine... kafasının karmaşasından geçmiş bütün sular gibi duru gibi görünse de artmış kirlilik yüküyle arıyor boşalmak kendini bırakacak bir deniz daha... cohenin eşlik ettiği bütün gecelerim gibi şimdi gülüşlerde gözlerim. bir gülüşün karanlığa en yaklaştığı zamandır; gecenin rüzgarı... şimdi rüzgarlı bir gecede, alabildiğince yapraklı bir ağacın önünde, hiçbir güneşin değmedi yoprak gibi sana çiçek veriyorum....

bir gülün bir aşka en çok benzediği yerdeyim... bir aşkın en güzel koktuğu sırada solması gibi... bir goncanın gül olmasını bekliyorum. ellerim sen, gözlerim sen... bir adım atsam belki de yanındayım. bilemiyorum. ne gül soldu ne de dikene acı sızılarım... güllere yazılmış bir şiir kadar hüzünlü, güle vurgun bir bülbülün mutluluğu bu gece masmavi gece... masmavi; soğuk bir kış gecesi gözlerin. titremesem bakamam gözlerine....

askerden geldikten sonra özlemeninde vermiş olduğu şevk ilen bayağı gezmelere vurdum kendimi efenim. şimdi gezince de akşamın hatta gecenin ilerleyen saatlerinde evime dönerkene geç saatlerden dolayı kalan tek ulaşmım araçları olarak taksilerin alternatifi minibüsleri kullanıyorum genelde :) geçenlerde bi gece yine böyle bi eve dönüş senaryosunda yorgun bi halde gece 2 gibi bi saatte dönerken minibüste arka koltuga bayılır vaziyette attım kendimi.. neyse bikaç durak sonra 30larında bir adam bindi, parasını verdi arkadaş geldi arkaya oturduuu... arka koltukta sadece o ve ben varız şimdilk :) neyse dönüp dönüp bakmaya başladı... bende döndüm tanıdık geldi yüzü... nerden bileyim... neyse selam verdim efenim...; .... b : iyi geceler... o : iyi geceler :) b : :s o : çok sıcak değil mi? ( tişörtünü sallamaktadır.. hafif kilolu bi arkadaştır kendisi.) b : evet. saat kaç oldu hala sıcak... (garip bişeyler sezdim önüme bakıyorum...) o : ya sorma bu saatlerde de tek başına zor oluyo.. hırlısı ...